Misschien ken je het wel, je bent christen, wilt Jezus volgen… maar ja, wat dan? Je hebt Jezus gevraagd in je leven te komen, maar je merkt dat je nog steeds onder druk staat van buitenaf, hoe kan dat? Die druk waar we het dan over hebben is trouwens iets heel anders dan zonde, die druk noemen we verleiding. Sommige christenen willen nooit in verleiding komen, ze zijn bang voor die druk en proberen met de snelheid van Usain Bolt voor de verleiding uit te hollen, als een kip zonder kop. Ze zouden het liefst als aquariumvisjes opgroeien, perfecte temperatuur, perfect water en uitzicht op een geweldig, verleidingloos en makkelijk leventje. Ze doen netjes hun handen omhoog als ze aan het aanbidden zijn, ze hebben veel nette, christelijke vrienden, zingen de nieuwste christelijke liedjes en kennen elk christelijk boek. Tot zover de buitenkant.

Wat wil de duivel dan eigenlijk met die verleiding? Wil hij als jij jouw christelijke droomhuisje potdicht getimmerd hebt stiekem door de schoorsteen naar binnen komen? Nee. Hij probeert je met die verleiding op allemaal doodgewone manieren te pakken – via je lichaam, je gedachten, je woorden en je daden. Satans missie is jou van God vandaan te houden, maakt niet uit hoe. Satan heeft nooit vakantie, werkt 24/7 en gaat voorlopig ook nog niet met pensioen. Hij blijft het maar proberen, tussen al jouw getimmer door vindt hij altijd wel een gaatje, geloof me. Maar weet je, God wil niet dat je niet verleid wordt, Hij wil dat je leert ermee om te gaan. Als God aquariumvisjes wilde hebben had Hij wel een aquarium gemaakt, maar nee, God gaf ons een woeste zee en wil ons leren om daar uit te groeien tot prachtige vissen.

Misschien lijkt de wereld voor jou inderdaad wel een woeste zee. Zoveel verleiding, zoveel moeilijke omstandigheden, hoe kun je ooit het hoofd boven water houden? Soms voel ik me als iemand die met een blok beton boven de oceaan wordt gedropt, het enige dat ik kan doen is mijn adem inhouden en hopen dat iemand me komt redden. Niet dus, geen hulp, geen hoop. En ja, daar ga ik weer. Ondanks al mijn vrome woorden ben ik gewoon weer opnieuw op me bek gegaan, niks geen heilig christelijk leventje, nee, gewoon Dick. Voor de zoveelste keer verzopen in mijn fouten, echt vooruitgang lijkt er ook niet in te zitten. Maar God helpt ons! Natuurlijk, dat wisten jullie allemaal al, alleen jammer dat we er vaak niks van merken. Hoe dat komt? Misschien wel omdat wij van God verwachten dat Hij als een of andere Meestervisser vanuit de hemel zijn hengeltje uitwerpt en ons uit het diepste van de zee naar boven hengelt, nou ja, zo werkt het dus niet.

Hoe het wel werkt? Ken je het verhaal van Petrus? Zo niet, dan kun je het lezen in Mattheus 14. Toen Petrus bijna verzoop trok Jezus hem niet hardhandig aan zijn haar het water uit, nee, Jezus strekte zich naar hem uit. In plaats van ergens daarboven toe te kijken hoe jij verzuipt, komt Jezus naar jou toe. Hij wil bij je zijn als je huilt, Hij weet het als je je niet goed voelt, en weet je, Hij wil je leren niet meer te verdrinken in jouw problemenvijvertje. Stop maar met spartelen en zelf te proberen je hoofdje boven de problemen uit te houden, daar is de zee te ruig voor. Ik kan je geen stappenplan geven dat als soort van reddingboei kan dienen, wat ik wel kan is je vertellen dat hoe meer tijd je met God doorbrengt, hoe meer je zult leren om te doen wat Hij van je vraagt!

Dus tja, dat wordt weer bidden vanavond.